5 Mar 2018

5.3.2018 | Bugün Hayatının Son Günü

5 yorum



Merhaba. Bugün Nasılsın bakalım? Nasıl gidiyor oralarda hayatlar? Hava yüzünün kızaracağı kadar soğuk mu? Yoksa Van'da olduğu gibi baharı mı yaşıyorsunuz.

Bir süredir ortalarda yoktum ve gelir gelmez ilk yazdığım şey havalar oluyor.Sayın okuyucu sakın bunu konu yetersizliği olduğunu sanmayın.Bu konuya nasıl gireceğini bilememekle alakalı. Okulla ilgili sıkıntılarım ve işsizliğim devam ediyor.Bana çok şey katmış olsa da kütüphaneyi bıraktım. Anladım ki ben onları okumayı seviyorum. Kitapların içinde olup elime hiç alamamayı benimseyemedim. Hemde yeterli vaktim olmuyordu. Ama gönüllü yeni bir işe başladım.Bu defa çocuklarla daha yakınım. Ve anladım ki bildiğimi öğretmeyi seviyorum. Ama tabii öğrettiğim kadar hatta daha fazlasını öğreniyorum. Çocuk gözünden bakmayı öğreniyorum şu sıralar.

Yeni arkadaşlar edindim.Uzun yıllardır tanıdık olduğum insanlarda var aralarında. Ama daha yakından tanıyorum şimdilerde.Sanırım dünyayı puslu gördüğüm zamanlarda görememişim onları. Benim için değerliler onlar için değerliyim. Ki buna inanıyor olmak benim için çok zordu. Uzun aşamalardan sonra gerçekleşti.Güzel insanlar biriktirmeye devam ediyorum.

Bu aralar daha fazla okumaya çalışıyorum.Yeni dünyaları keşfe çıkıyorum.Şimdi Veronikanın dünyasındayım.Başlarında ki satırlarda benim kafamda . Sonunda hala aynı fikirde olacak mıyım merak ediyorum. 

Gelelim başlığa.Bugün hayatımın son günüymüş gibi yaşıyorum.Sanmayın ki kişisel gelişim kitaplarındaki  dolu dolu yaşama falan değil olay. Geçirdiğin günün hiçbir anından pişman olmamaya çalışmak benim yaptığım.

Bu süreçte hiç mi kötü şey olmadı? Oldu tabii ki.Ama günlük hayatımı etkileyecek kadar değerli değildi. O yüzden geride bıraktım.En azından böyle düşünüyorum.Bende şu sıralar hayat böyle arkadaşım. Ara ara yazarım yine.Sende nasıl gidiyor cevabını bekliyorum
selametle,
Aslıhan


Aslıhan T.
Aslıhan T.

This is a short biography of the post author. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus nullam quis ante maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec.

5 yorum:

  1. Başlığı görünce bir an için çok endişelendim açıkçası, hayatımın son günü falan deyince acaba kötü bir şey mi oldu diye düşündüm.

    Kütüphanede çalıştığını bilmiyordum. Yeni bir şeyler yapmak gerçekten çok güzel, insana farklı bakış açılardan görmesini sağlıyor.

    Umarım her şey gönlünce olur, istediğin gibi bir iş bulursun inşallah. Görüşmek üzere, sağlıcakla kal. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Henüz buralardayım arkadaşım :) aynen öyle. Boş durunca insan dayanamıyor. En azından gönüllü işler ruhsal rahatlama sağlıyor.
      İnşallah çok teşekkür ederim :) cümlemizin. Görüşürüz

      Sil
  2. Ben de hep kütüphane de çalışmayı hayal etmiştim ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gönüllü çalışmak sorun değilse kendi şehrindeki kütüphanelere sorabilirsiniz aslında :)

      Sil
  3. En doğrusu. Kimseyi üzmeden, kırmadan son anmış gibi yaşamalı.

    www.yazimbari.com

    YanıtlaSil